ماده ۴۵۷
قانون مدنی
هر بیع لازم است مگر اینکه یکی از خیارات در آن ثابت شود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 457 قانون مدنی:
1- به شرح مندرج در ماده 457 قانون مدنی، اصل بر لزوم عقد بیع است مگر آنکه وجود یکی از خیارات در عقد بیع ثابت گردد. در صورتی که در وجود یا عدم وجود خیار در عقد بیع تردیدی وجود داشته باشد، اصل بر آن است که خیار در بیع درج نشده است.
2- مستند به ماده 184 قانون مدنی اقسام عقود اعماند از: لازم، جایز، خیاری، منجز و معلق.
3- عقد لازم به عقدی اطلاق میگردد که هیچ یک از طرفین معامله نمیتوانند آن را فسخ نموده و برهم زنند مگر صورت وجود موارد معین قانونی (خیارات).
4- منظور از خیار (اختیار) حقی است که به موجب آن فرد (صاحب خیار) امکان و توانایی فسخ عقد لازم را خواهد داشت.
16 آبان 1402
454
10 ماه قبل
2636
مفهوم عقد در قانون مدنی
واژه عقد در لغت به معنای بستن و گرهزدن است. در اصطلاح علم حقوق، عقد عبارت است از توافق دو یا چند اراده جهت ایجاد یک اثر حقوقی (مستنبط از ماده 183 قانون مدنی). از تعریف عقد در ماده 183 قانون مدنی چنین بر میآید که اولاً عقد یک عمل حقوقی است که از توافق ارادهی دو یا چند نفر ناشی میشود. ثانیاً اثر عقد، ایجاد تعهد بر عهدهی یکی به نفع دیگری است. عقود را میتوان از جهات مختلفی تقسیمبندی نمود. مقنن در ماده 184 قانون مدنی، اقسام عقود...
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران