ماده ۴۳ قانون مدنی

اگر حق انتفاع عبارت از سکونت در مسکنی باشد سُکنی یا حق سُکنی نامیده می‌شود و این حق ممکن است به طریق عُمری یا به طریق‌ رُقبی برقرار شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 43 قانون مدنی:

1- قانونگذار در ماده 43 قانون مدنی به تعریف سکنی به عنوان یکی از اقسام حق انتقاع پرداخته است.

2- حق انتقاع به حقی اطلاق می‌گردد که بر حسب آن این امکان برای فرد وجود دارد که از عین مال متعلق به دیگری یا مالی که مالک خاص ندارد، استفاده نماید. (وفق ماده 40 قانون مدنی)

3- سکنی یا حق سکنی به عنوان یکی از اقسام حق انتقاع به معنای سکونت در مسکنی است که می‌تواند بصورت عمری (به مدت عمر مالک یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالث) یا رقبی (مدت معین) تعیین شود.

4- چنان‌چه حق سکنی بصورت عمری یا رقبی تعیین شده باشد یک عقد لازم، لکن چنان‌چه بدون مدت تعیین شده باشد، یک عقد جایز خواهد بود.

مطلب مرتبط: نحوه طرح دعوای اثبات حق انتفاع


09 آبان 1402 428
مقالات دعاوی حقوقی
2 سال قبل 5755
نحوه طرح دعوای اثبات حق انتفاع حق انتفاع، مستند به ماده 40 قانون مدنی، حقی است که بر مبنای آن شخصی می تواند از مالی که عین آن متعلق به فرد دیگری است یا مالک خاصی ندارد، استفاده نماید. بطور مثال شخصی صاحب خانه ای است و به فرد دیگری اجازه می دهد که برای مدتی در ملک او سکونت نماید. حق انتفاع یکی از اقسام مالکیت است و بر اساس قرارداد از سوی مالک ملک به اشخاص دیگر قابل واگذاری می باشد. جهت اثبات حق انتفاع در وهله اول لازم است که رابطه قراردادی...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.