ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی

اسناد عادی در دو مورد اعتبار اسناد رسمی را داشته درباره طرفین و وراث و قائم‌مقام آنان معتبر است:

1- اگر طرفی که سند بر علیه او اقامه شده است صدور آن را از منتسب‌الیه تصدیق نماید.

2- هر‌گاه در محکمه ثابت شود که سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده فی‌الواقع امضاء یا مهر کرده است.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 1291 قانون مدنی:

1- هرگاه سند عادی علیه شخصی ابراز گردد که آن سند، براساس ماده 1291 قانون مدنی اعتبار اسناد رسمی را داشته باشد و این شخص بخواهد انتساب سند را به خود نپذیرد، راهی جز ادعای جعلیت نسبت به آن وفق ماده 1292 قانون مدنی ندارد.

2- انکار و تردید نسبت به اسناد عادی در صورتی پذیرفته می‌شود که این اسناد اعتبار اسناد رسمی را نداشته باشند.

نسبت اسناد عادی که اعتبار سند رسمی را به دست می‌آورند، تنها قابلیت انکار و تردید از بین می‌رود اما سایر مزایای سند رسمی را پیدا نمی‌کنند.


24 آبان 1402 2731
مقالات دعاوی حقوقی
11 ماه قبل 21115
اظهار انکار یا تردید چیست؟ علی‌الاصول در دعاوی حقوقی، یکی از مهم‌ترین ادله اثبات دعوا که اصحاب دعوا جهت اثبات ادعای خود بدان استناد می‌نماید، اسناد و مدارک می‌باشند. فی‌الواقع هر یک از طرفین دعوا که جهت اثبات ادعای خود، به سندی استناد نموده است، معمولاً امید زیادی به پیروزی در دعوا دارد. چراکه طبق قانون، مقنن تشخیص میزان تاثیر و ارزش این دلیل (سند) را در زمره اختیارات دادگاه قرار نداده است به بیانی دیگر دلیل به وسیله‌هایی گویند که برای دادگاه ایجاد قطعیت می‌کند، حتی اگر ایجاد قطعیت هم نکند قاضی مکلف به...
مقالات دعاوی حقوقی
2 هفته قبل 3309
مفهوم حقوقی سند عادی واژه سند از منظر لغوی به معنای «آنچه بدان اعتماد می‌کنند»، آمده است. در اصطلاح علم حقوق و به دلالت ماده 1258 قانون مدنی، اسناد در زمره یکی از مهم‌ترین ادله اثبات دعوا به شمار می‌آیند. سند به نوشته‌ای‌ اطلاق می‌شود که فرد در مقام اثبات دعوا یا دفاع از خود، در محکمه ارائه می‌نماید (منبعث از ماده 1284 قانون مدنی). ذکر این نکته حائز اهمیت است که وفق ماده 1286 قانون مدنی، سند بر دو نوع عادی و رسمی می‌باشد. سند رسمی به سندی گفته می‌شود که در اداره ثبت...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.