سکوت مالک ولو با حضور در مجلس عقد اجازه محسوب نمیشود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 249 قانون مدنی:
1- در عرف سکوت به عنوان علامت رضایت شناخته میشود اما اثر آن از منظر حقوقی کمی متفاوت است. در عقود و ایقاعات تا زمانی که اراده نِمود بیرونی پیدا نکرده و اظهار نشود، صرف سکوت هیچ اثری نخواهد داشت فلذا در حقوق ایران اصل بر این است که سکوت در قراردادها نه تنها علامت رضایت نیست بلکه هیچ تاثیری ندارد. البته این اصل دارای استثنائاتی است که در ذیل به بیان آنها میپردازیم:
الف- به دلالت ماده 6 قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، دستگاههایی که نقل و انتقال ملک منوط به اعلام نظر آنها شده است، مکلفند نسبت به اعلام پاسخ استعلام به صورت آنی اقدام نمایند. عدم ارسال پاسخ، به منزله جواز انجام معامله تلقی میشود. قانونگذار در اینجا سکوت اداره را نه نشانه بلاتکلیفی، بلکه علامت موافقت دانسته است.
ب- مطابق با ماده 501 قانون مدنی، سکوت موجر پس از انقضای مدت اجاره، به معنای قبول باقی ماندن مستاجر تلقی شده است.
ج- وفق ماده 139 قانون تجارت، سکوت وراث شریک متوفی تا انقضای یک ماه، در حکم اعلام رضایت راجع به بقاء شرکت است.
در نهایت میبایست بیان گردد که در علم حقوق، سکوت به خودی خود اثر ندارد با این حال در مواردی استثنایی قانونگذار برای آن اثر حقوقی قائل شده است.
2- سکوت محفوف به قرینه، یعنی همان سکوتی که همراه با قرینه و اوضاع و احوالی باشد که بر اراده مالک دلالت نماید میتواند اجازه ضمنی یا فعلی محسوب گردد.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران