ماده ۴۶۹ قانون مدنی

مدت اجاره از روزی شروع می‌شود که بین طرفین مقرر شده است و اگر در عقد اجاره ابتدای مدت ذکر نشده باشد از وقت عقد‌ محسوب است.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 469 قانون مدنی:

1- مستنبط از ماده 469 قانون مدنی، اگر ابتدای مدت اجاره در عقد مشخص نباشد، مدت اجاره از زمان انعقاد عقد اجاره، محسوب خواهد شد.

2- جهت تعیین مدت عقد اجاره، لازم است که ابتدا و انتهای آن معلوم باشد. ابتدای مدت اجاره یا از زمان انعقاد قرارداد اجاره است یا آنکه با فاصله مدتی پس از انعقاد قرارداد.

3- در تنظیم قرارداد اجاره می‌توان شرط نمود که اثر اصلی قرارداد (=انتقال مالکیت منافع) مدتی بعد از تاریخ انعقاد قرارداد باشد. ذکر این نکته حائز اهمیت است که در عقود تملیکی، انتقال فوری مالکیت، اثر اطلاق این عقود است این امر بدین معنا می‌باشد که اگر بدون قید و شرط منعقد شوند، فوراً تملیک محقق خواهد شد.

مطلب مرتبط: وظایف موجر در مقابل مستاجر چیست؟


16 آبان 1402 334
مقالات دعاوی ملکی
8 ماه قبل 6193
عقد اجاره چیست؟ عقد اجاره به عقدی گفته می‌شود که بموجب آن، مستاجر برای مدت مشخصی، مالک منافع عین مستاجره می‌گردد، به اجاره‌دهنده، موجر و به اجاره‌گیرنده، مستاجر و به مورد اجاره، عین مستاجره گفته می‌شود (وفق ماده 466 قانون مدنی). عقد اجاره به دو دسته تملیکی و عهدی تقسیم می‌گردد. در عقد اجاره تملیکی، عین مستاجره، عین معین و خارجی می‌باشد مانند اجاره یک منزل مسکونی. اما عقد اجاره زمانی عهدی خواهد بود که مورد اجاره، کلی باشد. مانند آنکه فردی با مراجعه به یک آژانس، برای مسافرت خود یک ماشین اجاره می‌کند در این...
مقالات امور قراردادها
9 ماه قبل 1766
مفهوم عقد تملیکی و عقد عهدی مستنبط از ماده 183 قانون مدنی، عقد به معنای آن است که دو یا چند نفر در مقابل دو یا چند نفر دیگر، تعهد به انجام امری نماید که مورد قبول هر دو طرف باشد. حقوقدانان تعریف دقیق‌تری از عقد بیان داشته‌اند که عبارت است از: «توافق دو یا چند اراده برای ایجاد اثر حقوقی». مقنن از جنبه‌های مختلف، تقسیم‌بندی‌های متعددی را برای عقود در نظر گرفته است. عقود را با توجه به نوع اثر، به دو دسته تملیکی و عهدی تقسیم می‌نمایند. این قسم از تقسیم‌بندی عقود، به نحو...
مقالات دعاوی ملکی
3 ماه قبل 2853
مفهوم حقوقی عقد اجاره عقد اجاره یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین عقود معین در قانون مدنی است که به موجب آن، منافع عین مستأجره برای مدت معین در برابر عوض معلوم به مستأجر تملیک می‌شود. به شرح مندرج در ماده 466 قانون مدنی، عقد اجاره به عقدی اطلاق می‌گردد که به موجب آن مالک ملک (=موجر) اقدام به اجاره دادن منافع عین مستاجره نموده و بر این اساس مستاجر، برای مدت مشخصی مالک منافع عین مستاجره می‌گردد. مدت عقد اجاره از زمانی آغاز می‌گردد که طرفین توافق نموده باشند در صورت عدم تعیین مدت، مدت...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.