ماده ۲۳۷
قانون مدنی
هرگاه شرط در ضمن عقد شرط فعل باشد، اثباتاً یا نفیاً، کسی که ملتزم به انجام شرط شده است باید آن را به جا بیاورد و در صورت تخلف طرف معامله میتواند به حاکم رجوع نموده تقاضای اجبار به وفای شرط بنماید.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 237 قانون مدنی:
1- شرط فعل یکی از اقسام شروط صحیح ضمن عقد میباشد.
2- شرط فعل عبارت است از آنکه انجام یا عدم انجام امری بر یکی از طرفین قرارداد یا بر شخص ثالثی درج شده باشد.
3- هرگاه شخصی در ضمن عقد، ملتزم به انجام شرط فعل شده باشد، مکلف است که آن را انجام دهد در صورت امتناع وی از انجام شرط فعل، طرف مقابل (مشروطله) این حق را دارد که به دادگاه مراجعه نموده و الزام مشروطعلیه به ایفای تعهدات قراردادی را درخواست نماید.
13 آبان 1402
3003