• اشتراک گذاری |

مبحث اول – در کلیات.


ماده ۱۱۳۳

(اصلاحی ۱۳۸۱/۸/۱۹)- مرد می‌تواند با رعایت شرایط مقرر در این قانون با مراجعه به دادگاه تقاضای طلاق همسرش را بنماید.

تبصره (الحاقی ۱۳۸۱/۸/۱۹)- زن نیز می‌تواند با وجود شرایط مقرر در مواد (۱۱۱۹)، (۱۱۲۹) و (۱۱۳۰) این قانون، از دادگاه تقاضای طلاق نماید.


ماده ۱۱۳۴

طلاق باید به صیغه طلاق و در حضور لااقل دو نفر مرد عادل که طلاق را بشنوند واقع گردد.


ماده ۱۱۳۵

طلاق باید منجز باشد و طلاق معلق به شرط باطل است.


ماده ۱۱۳۶

طلاق‌ دهنده باید بالغ و عادل و قاصد و مختار باشد.


ماده ۱۱۳۷

ولی مجنون دائمی می‌تواند در صورت مصلحت مولی‌علیه زن او را طلاق دهد.


ماده ۱۱۳۸

ممکن است صیغه طلاق را به توسط وکیل اجرا نمود.


ماده ۱۱۳۹

طلاق مخصوص عقد دائم است و زن منقطعه به انقضای مدت یا بذل آن از طرف شوهر از زوجیت خارج می‌شود.


ماده ۱۱۴۰

طلاق زن در مدت عادت زنانه‌گی یا در حال نفاس صحیح نیست مگر این‌که زن حامل باشد یا طلاق قبل از نزدیکی با زن واقع شود یا شوهر غایب باشد به طوری که اطلاع از عادت زنانه‌گی بودن زن نتواند حاصل کند.


ماده ۱۱۴۱

طلاق در طهر مواقعه صحیح نیست مگر اینکه زن یائسه یا حامل باشد.


ماده ۱۱۴۲

طلاق زنی که با وجود اقتضای سن عادت زنانه‌گی نمی‌شود وقتی صحیح است که از تاریخ آخرین نزدیکی با زن سه ماه گذشته باشد.

تماس با وکیل