ماده ۲۳۱ قانون مدنی

معاملات و عقود فقط درباره طرفین متعاملین و قائم‌مقام قانونی آن‌ها موثر است مگر در مورد ماده 196.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 231 قانون مدنی:

1- ماده 231 قانون مدنی در ارتباط با اصل نسبی بودن قراردادها است. لذا اثر مستقیم عقد تنها متوجه متعاملین و قائم‌مقام قانونی آنها است. لذا اشخاص ثالث از قراردادهایی که طرفین آن منعقد می‌کنند به طور مستقیم نه سود می‌برند و نه زیان می‌بینند.

2- علاوه بر ماده 196 قانون مدنی که در ارتباط با تعهد به نفع ثالث می‌باشد، اصل نسبی بودن قراردادها در مورد الف- عقود جمعی مثل پیمان کار (موضوع ماده 140 قانون کار) یا قرارداد ارفاقی (موضوع ماده 489 قانون تجارت) ب- عقد فضولی (موضوع ماده 247 قانون مدنی) ج- ضمانت از مدیون (موضوع ماده 698 قانون مدنی) نیز استثنائاتی دارد.

مطلب مرتبط: اصل نسبی بودن اثر قراردادها چیست؟ آثار آن کدام است؟


10 آبان 1402 2419
مقالات دعاوی حقوقی
12 ماه قبل 18616
تعهد به نفع شخص ثالث در قرارداد قراردادها پس از تشکیل، موقعیت جدیدی برای طرفین به وجود می‌آورد و این موقعیت‌ها متعددند. مستند به ماده 231 قانون مدنی که بیانگر اصل نسبی بودن قراردادها است، اثر مستقیم انعقاد یک قرارداد تنها به طرفین و قائم‌مقام آنها می‌رسد لذا اشخاص ثالث از قراردادهایی که طرفین آن منعقد می‌کنند به طور مستقیم نه سود می‌برند و نه ضرر می‌بینند. اما در حقوق ایران، طرفین یک قرارداد می‌توانند ضمن قرارداد فی‌مابین شرط نمایند که از قرارداد آنها سودی به شخص ثالث برسد که به آن تعهد به نفع...
مقالات امور قراردادها
8 ماه قبل 1141
مفهوم ایجاد تعهد به ضرر شخص ثالث مطابق با موازین و مندرجات قانونی موجود، بالاخص اصل آزادی قراردادها، تمامی آثار عقود و قراردادهای تنظیمی فقط شامل حال اشخاصی می‌شود که در انعقاد قرارداد مشارکت داشته و با اعلام قصد و رضای خویش آن را منعقد نموده‌اند. فی‌الواقع طرفین قرارداد علی‌الاصول نمی‌توانند شخص یا اشخاص دیگر (اشخاص ثالث) را چه در مقام متعهد و چه در مقام ذی‌نفع، وارد عقد یا قرارداد خود نمایند. فلذا اصل آزادی قراردادها، ارتباط مستقیمی با اصل نسبی بودن آثار قراردادها دارد که مقنن در ماده 231 قانون مدنی بدان تاکید...
مقالات امور قراردادها
2 هفته قبل 3615
مفهوم حقوقی اصل نسبی بودن اثر قراردادها بنابر موازین و مقررات قانونی موجود بالاخص ماده 183 قانون مدنی، قرارداد، عمل حقوقی دو یا چند جانبه‌ای است که با اراده طرفین منعقد گردیده و بیانگر آن است که طرفین در مقابل یکدیگر تعهد بر امری را قبول نمایند. با انعقاد عقد یا قرارداد میان طرفین، آثار و نتایج حقوقی متعددی ایجاد می‌گردد. یکی از اصول مهم و حاکم بر آثار عقد، اصل نسبی بودن اثر قراردادها می‌باشد. اصل نسبی بودن اثر قراردادها به عنوان یکی از نتایج مهم اصل آزادی قراردادها بدین معنا می‌باشد که تنها...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.