قرارهای زیر قابل تجدیدنظر است، در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل درخواست تجدیدنظر باشد:
الف- قرار ابطال دادخواست یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شود.
ب- قرار رد دعوا یا عدم استماع دعوا.
ج- قرار سقوط دعوا.
د- قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوا.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 332 قانون آیین دادرسی مدنی:
1- کلیه قرارهای مندرج در ماده 332 قانون آیین دادرسی مدنی، قرارهای قاطع دعوا میباشند. قرارهای قاطع دعوا به قرارهایی گفته میشود که با صدور آنها پرونده از دادگاه رسیدگیکننده به دعوا خارج میگردد.
2- قرارهایی مانند قرار کارشناسی، معاینه محل یا تحقیق محلی جزء قرارهای اعدادی یا مقدماتی میباشند (قرارهای اِعدادی قرارهایی هستند که در ماهیت دعوی صادر میشوند اما قاطع دعوی نیستند که عبارتند از قرار معاینه محل، قرار کارشناسی، قرار تحقیق محلی و قرار اناطه.) که مستقلاً قابل تجدیدنظر خواهی نمیباشند اما گاهی اوقات ممکن است که حکم دادگاه بر مبنای هر یک از این قرارها صادر شود، پس اگر حکم قابل تجدیدنظر باشد، تجدیدنظر خواه میتواند ضمن تجدیدنظر از حکم، نسبت به قرار اعدادی که نتیجه اجرای آن از اسباب موجهه حکم میباشد، شکایت نماید.
مطلب مرتبط: تجدیدنظر خواهی چیست؟ جهات تجدیدنظر خواهی کدام است؟