تفاوتهای میان قرارهای منع و موقوفی تعقیب کداماند؟
تفاوتهای میان قرارهای منع و موقوفی تعقیب
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری
قرارهای منع و موقوفی تعقیب کداماند؟
در زمان طرح شکایت کیفری و ارجاع پرونده به دادسرای محل وقوع جرم، با بررسی دادیار یا بازپرس شعبه مربوطه و استماع اظهارات طرفین و همچنین بررسی مدارک موجود در پرونده، اگر عمل ارتکابی جرم باشد و ادله کافی نیز جهت انتساب جرم به متهم وجود داشته باشد، قرار جلب به دادرسی صادر میگردد اما اگر عمل ارتکابی، جرم نباشد و یا اینکه ادله کافی جهت انتساب جرم به متهم وجود نداشته باشد، دادیار یا بازپرس پرونده، قرار منع تعقیب صادر مینماید. اما در صورت فوت متهم یا محکومعلیه، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی در جرائم قابل گذشت، شمول عفو، نسخ مجازات قانونی، شمول مرور زمان در موارد پیشبینی شده در قانون، توبه متهم در موارد پیشبینی شده در قانون و یا وجود اعتبار امر مختوم وفق ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار موقوفی تعقیب صادر میگردد. در مقاله حاضر که توسط گروه وکلای عدالت سرا تحریر یافته است، سعی میگردد به تفصیل در خصوص تفاوتهای میان قرارهای منع و موقوفی تعقیب پرداخته شود.
مطلب مرتبط: قرار منع تعقیب چیست و چگونه صادر میشود؟
تفاوتهای میان قرارهای منع و موقوفی تعقیب
۱) صدور قرار منع تعقیب به منزله اظهارنظر ماهوی در مورد شکایت مطروحه میباشد اما صدور قرار موقوفی تعقیب، یک اظهارنظر شکلی است چراکه در این قرار، در مورد مجرم بودن یا نبودن متهم صحبتی نمیشود بلکه بنا به دلایلی اعم از فوت متهم و ... این قرار صادر میگردد.
۲) قرار منع تعقیب بعنوان یک اظهارنظر ماهوی از جهات رد دادرس میباشد اما قرار موقوفی تعقیب از جهات رد دادرس نیست.
۳) قرار موقوفی تعقیب مطلقاً از اعتبار امر مختومه برخوردار است اما قرار منع تعقیب فاقد اعتبار امر مختومه است و در صورتی که به جهت فقدان دلایل کافی صادر شود، اگر شاکی، دلیل جدید کشف نماید، وفق ماده 278 قانون آیین دادرسی کیفری، میتواند یک مرتبه دیگر پرونده را مجدداً به جریان اندازد ناگفته نماند که اگر قرار منع تعقیب به جهت جرم نبودن عمل صادر شود، دارای اعتبار امر مختومه خواهد بود و اگر بعد از صدور این قرار، آن رفتار جرم شناخته شود امکان تعقیب متهم مطابق با قانون لاحق وجود نخواهد داشت.
۴) این دو قرار هر دو قابل اعتراضاند تفاوتی نمینماید که از سوی دادسرا صادر شده باشند یا از سوی دادگاه، اما قرار منع تعقیب صرفاً از سوی شاکی قابل اعتراض است اما قرار موقوفی تعقیبی که از سوی دادگاه در جرائم موضوع ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری، صادر شده است علاوه بر شاکی از سوی دادستان نیز قابل اعتراض میباشد. ماده 390 قانون آیین دادرسی کیفری بیان نموده است:
«قرار عدم صلاحیت از طرف دادستان و قرارهای مذکور در بند (پ) ماده قبل از طرف دادستان و شاکی یا مدعی خصوصی قابل تجدیدنظر است. در صورت نقض این قرار، پرونده برای طرح مجدد در جلسه مقدماتی و انجام سایر وظایف به دادگاه کیفری یک اعاده میشود.»
امیدواریم مطالب برای شما مفید بوده باشد. در صورت مفید بودن، مقالات را با دوستان خود به اشتراک بگذارید و با امتیاز دادن به آنها، ما را در جهت بهبود و تولید هر چه بیشتر مطالب یاری فرمایید. همچنین میتوانید نظرات یا سوالات خود را در بخش دیدگاهها مطرح نمایید در صورت امکان در اسرع وقت به سوالات شما پاسخ داده خواهد شد.
